KADINLAR GÜNÜ’NDEN HAPİSHANEYE

Merhaba. Nasılsınız? Bizler iyi olmaya çalışıyoruz. Kollarımızda derman kalmadı. Çünkü bu size yazdığım üçüncü faks. Daha önce 14 Nisan ve 21 Nisan’da göndermiştim. Bunlar size ulaşmadı sanırım. Çünkü gerçekleri yazdığım bu fakslarda siz de tahmin edersiniz ki bazı sistemlerde “korku ve paniğe yol açıyor.”

Ben Hukuk Fakültesi 3. sınıf öğrencisiyim ve 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü’ne gittiğim için dördü kadın sekiz arkadaşımla birlikte tutuklandım. Yaklaşık 1 ay kadar oluyor tutukluluğum. Hukukta okuyor olmama rağmen hukuksuzluğun bu ülkede geçer akçe olduğunu da biliyorum. Yine de bu hukuksuzluğun onlarca örneğiyle daha önce de karşılaşmıştım. Mesela daha hapishaneye girerken zorla çırılçıplak aranmaya maruz kaldım. Bunu kabul etmediğimden kaynaklı da yedi günlük hücre cezası verildi. Ardından sağlıksız koşullarda bırakılmadan tutun da hiçbir ihtiyacımın karşılanmaması ya da geç karşılanması gibi sorunlarla karşılaştım. Bunları önceki iki faksımda da ayrıntılarıyla yazmıştım ama dedim ya gerçekten korku yaratıyor diye yaşadıklarımı anlattığım için sansürlendi fakslarım. Yaşadığımız sorunları ayrıntısıyla Akın Birdal’ın geçtiğimiz hafta Meclis’te sunduğu “hapishanelerde hak ihlalleri” ile ilgili soru önergesinden de öğrenebilirsiniz. Onlara ek olarak görüş saatlerinin üç ay önceye oranla daha da kısaltılmış olması ve geçen yıl Adalet Bakanlığı tarafından çıkarılan 45/1 sayılı genelgenin uygulanmaması da hapishanedeki tecridin sürmesini beraberinde getiriyor. Yaşadıklarımızı size faks olarak bildirmeye devam edeceğim. Hapishanedeki tüm arkadaşlarım adına sevgilerimi gönderiyorum. İyi çalışmalar dilerim.

DİDEM AKMAN
Ankara Sincan Kadın Kapalı Hapishanesi C-4